Pikaspon

Reisverslag Sri Lanka mei / juni 2006

Op de luchthaven van Colombo staat monnik Gunarathana ons op te wachten. Samen met mijn vaste vrijwilliger Adriaan van Gerwen vetrekken we rechtstreeks naar Baddagama. Daar ontmoeten we de heer Kuruwage om de bouwplannen te bespreken en afspraken te maken welke gezinnen er in aanmerking komen voor een huis. Dat is en blijft moeilijk. Maar gelukkig hebben we ter zake kundige mensen die ons daarin adviseren. De volgende morgen gaan we naar de school voor een kleine viering i.v.m. de laatste schooldag. De kinderen krijgen vakantie.

Als we de nieuwe bouwlocaties bezoeken maken we afspraken met de aannemer. En aldus kan men starten met de bouw van de eerste 10 huizen. Ook brengen we een dezer dagen een bezoek aan het ziekenhuis van Baddagama dat echt aaneen renovatie toe is. We besluiten om de douches en toiletten te vernieuwen. Ook de keukenmoet een totale vernieuwing ondergaan want alles dateert nog uit 1952. Het is rampzalig zoalshet eruit ziet en vervanging is geen overbodige luxe.Na een bezoek aan 2 families in Hikkaduwa wordt ook besloten om voor hen een nieuw huiste bouwen.


Zondagmorgen vroeg vertrekken we naar Kandy waar we Berrie van Lanka Future zullenontmoeten. Samen gaan we op zoek naar de familie van Mira Stuart, van het tv programma Spoorloos, die haar biologische moeder heeft gevonden. We hebben haar toegezegd om te proberen voor haar familie een huisje te bouwen. Die leeft in armoedige omstandigheden in een schamel hutje. We maken afspraken met een aannemer om de woning te gaan bouwen
voor deze familie. Dit had nogal wat voeten in aarde, maar na lang onderhandelen over de prijs, zijn we tot een akkoord gekomen en kan diezelfde week gestart worden met de bouw van het huis. We hopen de bouw in 4 weken af te kunnen ronden. Samen met het gezin gaan we wat eten en na de uitreiking van het door Lanka Future aangeschafte voedselpakket keren we terug naar Hikkaduwa, waar we om 01.30 uur arriveren. Het was een lange dag.


De activiteiten die we tijdens deze reis hebben uitgevoerd zal ik nu gaan belichten. We bezoeken nog 3 locaties waar we voor gezinnen die slachtoffer zijn van de Tsunami ook een huis gaan bouwen, zodat het totaal te bouwen huizen nu op 16 komt. De door ons vanuit Holland verstuurde container met allerlei goederen is inmiddels in Baddagama gearriveerd en dus kunnen we met de verdeling van de goederen beginnen. De container bevatte bureaus en kasten voor de school. Gebruikt gereedschap, ingezameld door een vrijwilliger, wordt dankbaar door de werklui aangenomen. We bezoeken ook een bejaardenhuis en een huis voor gehandicapten, waar we de rollators en rolstoelen achterlaten. De blik in de ogen van die mensen vergeet je niet. Ze zijn hierdoor weer een klein beetje onafhankelijk geworden.


Een wens van 20 jaar van de school is in vervulling gegaan. We hebben door een speciaal bedrijfje een waterput laten slaan van 15 meter diep. Deze put is helemaal met de hand gegraven. Nu kunnen de 365 schoolgaande kinderen over drinkwater beschikken. Wat we nog meer hebben kunnen doen tijdens deze reis:

- een driewieler voor een gehandicapte man
- speeltoestellen (2 wippen, 3 schommels, 1 klimrek en 1 draaimolen) in een gebied waar 150 kinderen zijn.
- 2 duikers onder wegen laten maken waar herhaaldelijke last was van overstromingen
- Gereedschappen en machines gegeven aan daarvoor geselecteerde bouwvakkers en kleine zelfstandigen
- Onderhoud en nieuwe banden voor een tuk-tuk.
- Financiering van 85 dakplaten voor een nieuw nachtverblijf van de monniken bij de tempel in Baddagama.
- Schoolbenodigdheden voor 365 schoolkinderen in Baddagama
- 17 rollators en 2 rolstoelen voor een bejaardenhuis, ziekenhuis en een verblijf voor gehandicapten.

Wat is het een voorrecht om dit werk te mogen en kunnen doen. Ik wil iedere sponsor die onze stichting een warm hart toedraagt heel erg bedanken voor de financiële steun, want zonder die mensen is het voor ons niet mogelijk om dit te doen. En ik hoop in de toekomst op uw steun te mogen blijven rekenen.

Pieter van de Laar